صبح جمعه هست و دل ها شادمان

یاد كـن از مهــدی صاحب زمان

با درودی یـادكن زآن مهـــربان

خواه از یزدان شود آن گل عیــان

اشك حســرت از فــراق او ببار

گوخـدا ! ازغیبـــتش او را درآر

تــا كشد دستــی به روی شیعیـان

العجــل یا صاحب عصــر و زمــان

مشهــدی یا كربلا یا شهــــــر شام

هــركجایـــی بـر گل رویــت سلام

می كنم اسپنــد از بهــــــر تو دود

می فرستــــم بر گل رویـــت درود

جمعه شد ای صاحب جود و سخا

رزق من مولا ،طلب كـن از خدا

گــرغبــار غــم گرفته دامنــم

پاك كن از محنت و رنج و غمم

انتـظارت می دهد روحــم فشار

بهــر ما باشــد وجـودت افتخار

ای گل زیبا كجــا داری مــكان

العجــل یا صاحب عصروزمــان

بوی عطرت می رسد هردم مشام

می زننـدم دشمنان طعنـــه مدام

گرچه یادت می دهد آرامــــشی

حجّت حق!از تو دارم خواهـــشی

چــون روی كـرب بلا یادم نمــا

بـــا دعــای خیــر دلشادم نمــا

چون بگیـــری در بغـــل قبر پدر

كن دعابرمن تو آنجا چشم تر

حاجتــــی دارم نمی گــردد روا

خود درآنجاحاجتم خواه ازخدا

«ذاكرم»هستـــم به راهت انتظار

تو بیا بردیـــده ی من پا گذار

ذاکر دارابی